Home / Artikelen / Omgaan met tegenslag / Edson Braafheid na moeilijkste jaar uit carrière: 'Het enige wat je dan kan doen, is je rug rechten en hard blijven werken. Het is een periode die sommige voetballers helaas door moeten maken'
Edson Braafheid na moeilijkste jaar uit carrière: 'Het enige wat je dan kan doen, is je rug rechten en hard blijven werken. Het is een periode die sommige voetballers helaas door moeten maken'
22 mei 2014
Edson Braafheid heeft het moeilijkste seizoen uit zijn carrière erop zitten. Een jaar lang was hij de verschoppeling van Hoffenheim. Nu is hij transfervrij. „Feyenoord zou een droom zijn.”

Terug gezet
Vier jaar geleden speelde Edson Braafheid in de WK-finale tegen Spanje en stond hij onder contract bij Bayern München. De toekomst zag er zonnig uit. Maar het liep anders. In München brak hij nooit door en na een verhuurperiode aan Celtic, tekende Braafheid in 2011 voor TSG 1899 Hoffenheim. Ook bij die Duitse club heeft Braafheid niet het voetbalgeluk gevonden. In 2012 werd hij verhuurd aan FC Twente, maar toen hij terugkeerde in Hoffenheim had trainer Markus Gisdol hem niet meer nodig. Braafheid werd terug gezet naar het tweede. „Een echte reden kon hij mij niet geven. Ik zou het groepsproces verstoren, omdat ik er niet vanaf het begin bij was. De eerste twee maanden kon ik het nog opbrengen de wedstrijden te bezoeken, was ik oprecht geïnteresseerd. Ik lette goed op hoe er gespeeld werd, mocht het toch gebeuren dat ze me nodig hadden. Maar zelfs toen ze geen linksback hadden, werd de rechtsback op mijn positie gezet. Ik heb ook gevraagd of ik in ieder geval met het eerste mee kon trainen. Want ik heb toch een bepaalde status en alleen maar trainen met het tweede is erg schadelijk voor mijn loopbaan. De andere jongens snapten het ook niet. Maar het is ook niet zo dat ze voor me opkwamen. Ieder is met zichzelf bezig. Zo is het wereldje.”


Moeilijk
Braafheid heeft naar eigen zeggen het moeilijkste jaar ooit achter de rug. „Ik heb gepraat met andere clubs, maar tot twee keer toe liep dat spaak”, aldus een openhartige Braafheid. „Dat was in het begin van het seizoen en tijdens de winterstop. Het enige wat je dan kan doen, is je rug rechten en hard blijven werken. Ik heb goed voor mezelf doorgetraind. Het is een periode die sommige voetballers helaas door moeten maken. Ik heb het nu meegemaakt. Je kan er allemaal clichés op loslaten; dat het je sterker maakt, dat je dingen in een ander perspectief ziet, je kent het wel. Laten we het erop houden dat ik mezelf ben tegen gekomen en veel over mezelf heb geleerd.”


Stress
Maar een jaar lang genegeerd worden, raakte Braafheid hard. Hij was niet meer de vrolijke jongen die hij normaal gesproken wel is. „Ik was heel erg op mezelf aangewezen. Iedere dag moest ik me voorhouden dat het ooit beter zou gaan, maar het duurde allemaal wel erg lang. Echt, er zaten dagen tussen dat ik het niet meer zag zitten. Van de stress kreeg ik koppijn. Toen ik op 31 augustus geen andere club had, kreeg ik echt een klap. Het duurt dan lang voordat het winter is. Maar ik laadde me op en leefde naar december toe, omdat er dan een nieuwe kans was om weg te komen. Maccabi Tel Aviv had interesse. Normaal gesproken zou ik niet eens over die club nadenken, maar ik wilde spelen en dacht er serieus over na. Maar Hoffenheim wilde me niet laten gaan. Een dubbele klap.”

Principes
Hoffenheim kwam opeens de gemaakte afspraken niet na volgens Braafheid. „Ze beloofden me compensatie qua salaris. Ze beloofden mee te werken, maar daar is niks van terecht gekomen. Ze zetten me voor het blok: ‘je wilt toch voetballen?’, maar een mens heeft ook zijn principes. Ik houd van het spelletje, maar niet ten koste van alles. Ik heb er toen een keus op principiële gronden gemaakt. Natuurlijk deed dat pijn, want dat betekende dat de uitzichtloze situatie waarin ik zat nog een half jaar zou duren. Maar dit was een bewuste keuze.”

Bevrijd
Zijn contract loopt nu af. Nog even en hij is bevrijd van het Duitse juk. „Ik heb het hele jaar doorgetraind en mezelf fit gehouden. In de zomer train ik ook door en wacht ik op de opties die gaan komen. Als ik niks doe in de zomer krijg ik het gevoel dat ik er niet alles aan doe en dat laat ik me niet gebeuren. Ik ben fris in mijn hoofd en super gemotiveerd om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Het liefst speel ik in het buitenland in een mooie competitie, maar het belangrijkste is dat een club bij mij past. Toevallig heb ik het met Fred Rutten tijdens de afscheidswedstrijd van Sander Boschker over mijn situatie gehad en over wat we voor elkaar kunnen betekenen in de toekomst. Ik heb een trainer nodig die in mij gelooft en die mijn kwaliteiten kent. Fred kent mij door en door. Hij heeft mij beter gemaakt. Feyenoord zou een droom zijn. Als dat een optie is, hoef ik geen seconde na te denken.”
facebook twitter