Karim Rekik maakte afgelopen zomer als zestienjarige de veelbesproken overstap van Feyenoord naar Manchester City. In Voetbal International doet de Scheveninger zijn verhaal. Over toekomstdromen, een Italiaanse toptrainer en zijn verbeten duels met Mario Balotelli.
Sinds afgelopen zomer verblijft Karim Rekik geregeld in de ontspanningsruimte van het hypermoderne trainingscomplex van Manchester City . Het is de favoriete plek voor veel voetballers van The Citizens. Volgens goed Brits gebruik hangt er ook een dartbord. Het is de beruchte plaats waar de Italiaanse spits Mario Balotelli een aantal pijltjes wierp in de richting van jeugdspelers.
Rekik, de promising Dutch youngster, vertelt enthousiast over zijn eerste maanden in dienst van de huidige koploper in de Premier League. Nog altijd is-ie pas zeventien, maar trainer Roberto Mancini laat hem al dagelijks met de A-selectie meetrainen. En dat is sneller dan verwacht.
‘Dat is al zo snel bij het eerst ben aangesloten, is natuurlijk fantastisch’, begint Rekik zijn verhaal. ‘Het was de eerste keer wel een beetje raar, hoor. Hier sta ik dan, dacht ik toen. Ik weet het nog precies, tussen topspelers als Mario Balotelli, Edin Dzeko en Sergio Agűero, wow! Daar heb ik wel eventjes aan moeten wennen, alles gaat zo snel. Je hebt nog geen tijd om open te draaien of je krijgt een schop, bam! Inmiddels heb ik totaal geen moeite meer met het tempo en weten mijn medespelers me wel te vinden. Coachen doe ik al volop, of dat nu in een wedstrijd van de beloftenploeg is of tijdens de training bij het eerste. Ik merk dat ik geaccepteerd word. Zowel op als naast het veld praat ik veel met Nigel de Jong, Vincent Kompany, Kolo Touré en Micah Richards. Daar hecht ik veel waarde aan. Zij voetballen al zo lang op hoog niveau, daar kan ik nog een hoop van leren.’
Nigel de Jong heeft zich bij Manchester City ontpopt als een soort mentor voor Karim Rekik. Logischerwijs trekt de jongeling veel naar zijn ervaren landgenoot toe. De Jong heeft het talent wegwijs gemaakt in de club en op het gemak gesteld. Hij geeft hoog op over Rekik en is enthousiast over zijn kwaliteiten: “Karim heeft zich al vanaf het begin heel snel aangepast”, vertelt de Jong. “Hij werd al gauw van het tweede naar het eerste overgeheveld om met ons te kunnen trainen en daar zag je al dat hij een stuk verder is dan zijn meeste generatiegenoten. Ik denk dat hij alle kwaliteiten in huis heeft om het ver te schoppen in zijn carrière, als hij beide benen op de grond houdt en elke dag keihard werkt. Het enige dat hij nodig heeft zijn wedstrijden. Hou hem in de gaten, want hij heeft het talent om een grote te worden.”
Het is nogal iets. Probeer dan maar eens niet te gaan zweven. Rekik blijft uiterlijk onbewogen. Alsof het just another day at the office is. Van schroom was al snel geen sprake meer. ‘Zenuwachtig ben ik nooit’, zegt hij. En waarom zou ik bang zijn? Het is en blijft maar een spelletje, hoor. En voor iedereen gelden dezelfde regels. Ik wilde alleen maar zorgen dat ik snel serieus genomen zou worden. Nam me voor de eerste weken bewust iets harder te verdedigen dan normaal, zodat ze snel wisten wie ik was.’
Dat laatste is opvallend rap gelukt. Al na een paar weken lag Rekik in de clinch met Balotelli. De licht ontvlambare Italiaan liep zelfs eens boos het trainingsveld af na een pittig duel. "Ik gaf hem eens een tik in een partijspelletje. Boos dat ie was. 'Overtreding!', riep hij hard. Oké, ik raakte zijn enkels, maar duidelijk óók de bal en we speelden door. Toen begon hij te mopperen, trok zijn hesje uit en liep kwaad naar binnen. Acht , dat hoort er een beetje bij. Iedereen wil altijd ten koste van alles winnen. Na de training hebben we het uitgepraat en was alles weer goed. Nu komt-ie vaak voor de training al naar me toe. 'Karim, please don’t kick me'" zegt hij dan lachend. Een prachtfiguur, die Balotelli. ‘
De onbevangenheid in het doen en laten van Rekik bevallen Mancini blijkbaar. De Italiaanse coach heeft grootse plannen met de Nederlander. Momenteel moet Rekik Kompany, Lescott en Touré nog vóór zich dulden in de pikorde van de centrale verdedigers. Maar regelmatig vindt hij zichzelf terug bij de achttienkoppige wedstrijdselectie van Manchester City. ‘Laatst zat ik een hele wedstrijd, dik anderhalf uur lang, naast Patrick Veira. Dat was wel even onwerkelijk, maar dat aparte gevoel was snel verdwenen. Meneer Viera toonde veel interesse in me, we hebben gepraat over mijn ontwikkeling.’
Tot een debuut in de Premier League kwam het nog niet. Als blijk van vertrouwen liet Mancini Rekik al wel debuteren in een officieel duel van de hoofdmacht om de prestigieuze League Cup. Het maakte Rekik, op dat moment pas zestien jaar en 294 dagen oud. De jongste debuterende overzeese speler van Manchester City aller tijden. ‘Mijn debuut vergeet ik nooit meer. Al in de eerste helft mocht ik warmlopen. Dus ik lopen en maar denken: Roep me nou, roep me nou! Toen was het zover. Ik trok mijn shirt recht, kreeg een high-five en een knuffel en rende het veld op. Al onze supporters juichten en schreeuwden. Kippenvel! Bij mijn eerste balcontact blokte ik meteen een afstandsschot. ‘Well done!’, riep keeper Joe Hart. Dan zit je meteen lekker in de wedstrijd. Ik wilde dat de scheidsrechter nooit zou affluiten. ‘
Het gaat als een raket met de carrière van Karim Rekik. De verdediger heeft zich ogenschijnlijk gemakkelijk aangepast aan het Engelse voetbal. Toch rijst de vraag hoe het de jongeling zou zijn vergaan als er zich geen aantrekkelijk aanbod vanuit Engeland had aangediend. Over zijn vertrek bij Feyenoord wil Rekik liever niet al te veel kwijt. Kern van de zaak was een gebrek aan toekomstperspectief. De Rotterdammers wilden de jeugdinternational graag langer binden, de speler zelf had graag gezien dat de club daarnaast een soort plan van aanpak had uitgestippeld richting een debuut in de hoofdmacht. Daar had de leiding van Feyenoord zich nog niet over gebogen, zo bleek toen Rekik het kantoortje van toenmalig technisch directeur Leo Beenhakker binnenstapte. Een forse teleurstelling in de ogen van het talent. ‘Een ding moeten mensen goed begrijpen: ik heb een geweldige tijd gehad bij Feyenoord. De club is prachtig, zit nog in mijn hart. Ik heb daar vanaf de F-jes negen jaar gespeeld en daar ben ik trots op, maar ik droomde al mijn hele leven van voetballen in Engeland. De plannen van Manchester City pasten perfect bij mijn eigen ambities. ‘
Toen bekend werd dat Rekik geen nieuw contract in Rotterdam zou tekenen, rolden de buitenlandse clubs over elkaar heen in de strijd om zijn handtekening. Het gezin Rekik begon aan een stedentrip door Europa. ‘City was de laatste club waar we gingen kijken’, vervolgt Rekik. ‘Ze hadden een dik dossier aangelegd en wisten alles over me, hadden me al vaak bekeken en gescout. Dat maakte indruk. Daarbij voelde alles meteen goed. Hoewel ik overal prima ben ontvangen, had ik nergens het gevoel dat ik híer vanaf de eerste seconde kreeg. Het leek wel een soort familie waar ik terechtkwam, heel warm. Iedereen was op de hoogte van onze komst, toonde belangstelling, en wilde zorgen dat ik me snel thuis zou gaan voelen. En niet alleen om ons over te halen voor City te kiezen, nú is het nog net zo.
De woorden van Rekik staan in schril contrast tot de publieke opinie. Manchester City heeft het imago van een poenerige club die niet kijkt op een miljoentje meer of minder. Op het eerste gezicht niet echt een plaats waar je als jeugdig talent uitzicht op veel speeltijd hebt. ‘Natuurlijk zag ik Manchester City eerst ook als een steenrijke club die alles maar bij elkaar koopt’, aldus Rekik. ‘Ik weet dat veel mensen nog steeds zo denken. Iedereen heeft recht op zijn eigen mening, maar voor mij is dat allang niet meer aan de orde. Ik heb gemerkt dat City wel degelijk werk maakt van de jeugdopleiding. Zowel van de reserveploeg als van de jeugd.’
Manchester City heeft werkelijk alle registers opengetrokken om het de familie Rekik naar de zin te maken. En niet alleen op het sportieve vlak. De club regelde een fraaie vrijstaande woning, biedt lessen biologie en wiskunde aan waardoor Rekik over enkele maanden zijn havo-diploma kan halen. En op de dagen dat hij op het trainingsveld wordt verwacht, hoeft hij maar met zijn vingers te knippen of er komt een taxi de oprit op rijden. Want een rijbewijs heeft de jongeling uiteraard nog niet, een lease-auto van de club evenmin. ‘Meestal brengt mijn vader me naar de training. En na een wedstrijd en we komen terug op het trainingscomplex, is het al laat op de avond en zet Nigel me vaak even thuis af. Als ik zelf mijn rijbewijs heb, wordt het allemaal iets makkelijker. Via City ben ik al wel aan het lessen.’
Het gaat Karim Rekik op alle vlakken voor de wind, al mist hij zijn vrienden en familie in Nederland weleens. Even na het avondeten bij een vriend langsgaan is er niet meer bij. Alles staat de komende jaren in het teken van de woetbaldroom. ‘We hebben er als gezin natuurlijk wel het een en ander voor gelaten, maar dat hebben we er graag voor over, weet hij. ‘Ik train op mijn zeventiende al met het eerste elftal van Manchester City, dus ik lig op schema. Maar ik kan me nog genoeg ontwikkelen. Ik wil zorgen dat ik er hier bovenuit ga steken, dat ik een topspeler word. Het einddoel is de beste verdediger van de wereld worden.’
Albert Stuivenberg: Een transfer naar Manchester City was niet noodzakelijk’
Karim Rekik was een van de spelers van het Nederlands elftal Onder -17 dat in 2011 beslag legde op de Europese titel. Bondscoach Albert Stuivenberg is onder de indruk van zijn pupil. ‘Ondanks zijn jonge leeftijd komt Karim, door zijn flinke postuur al erg volwassen over. Hij maakt ook flinke stappen. Een transfer naar Manchester City was in mijn ogen niet noodzakelijk. Er was nog genoeg ruimte zich in het Nederlandse jeugdvoetbal te ontwikkelen. Daarnaast is de kans door te stromen naar een eerste elftal hier de laatste jaren fors groter geworden. Of Karim het gaat redden bij City weet ik niet. De voorbeelden van jongens bij wie dat niet is gelukt, zijn legio. Denk aan Patrick van Aanholt en Jeffrey Bruma van Chelsea. Karim maakt zeker stappen, heeft zelfs al gedebuteerd, maar is er nog niet. ‘
Lees ook:
Jeffrey Bruma baat bij het buitenland
Het gastgezin van Christian Eriksen
Kyle Ebecilio in de voetsporen Rooney en Fabregas
Patrick van Aanholt: Ik verwachtte niet dat ik daar veel zou spelen en wil in Engeland slagen
PSV raakt jeugdspeler kwijt aan Man Utd
Nieuw dieptepunt Elia bij Juventus
Jordy Brouwer wil Liverpool vergeten
