Home / Blog / Clubkeuze/loopbaanplanning / Blog: Het dilemma van de getalenteerde E - pupil: overstappen naar een andere club?
Blog: Het dilemma van de getalenteerde E - pupil: overstappen naar een andere club?
25 mei 2013

In mijn functie als bestuurslid voor de jeugd bij mijn hockeyclub zie ik het steeds meer gebeuren, maar ook via deze website bereiken mij vragen van ouders die vragen hebben over een eventuele overstap van hun getalenteerde zoon of dochter naar een andere, onnodig te zeggen, betere club.

 

Dan heb ik het niet over getalenteerde zestienjarigen of-bij voetbal ligt die leeftijd natuurlijk al tijden lager- twaalfjarigen, maar we spreken tegenwoordig steeds meer over D-pupillen en in soms zelfs E-pupillen die in de ogen van hun ouders naar een andere club zouden moeten.

 

In sommige gevallen gaat het om kinderen die volgens de ouders ten onrechte in een te laag elftal zijn ingedeeld.  Beste ouders, ik kan u zeggen dat geen enkel talent langdurig in een te laag elftal ingedeeld zal staan, in elk geval niet langer dan één seizoen. Het kan natuurlijk best, zeker op grotere clubs met veel kinderen, dat een talent in eerste instantie over het hoofd is gezien. Echter, als de club het al niet zelf opmerkt, dan zal iemand (de trainer, een andere trainer, een andere ouder) de club binnen afzienbare tijd wel attenderen op het betreffende talent. Geloof me, elke club en elke trainer is wel zo ambitieus dat deze met zijn hoogste teampje zo goed mogelijk voor de dag wil komen, ofwel, uit de beste spelertjes wil laten bestaan. Elk talent komt dus op enig moment gegarandeerd bovendrijven.

 

Dus als zo’n ‘talent’ gedurende meer dan een seizoen in de ogen van ouders te laag is ingedeeld, rijzen bij mij serieuze vraagtekens of deze ouders hun kind wel met een echt objectieve blik bekijken, ofwel, is hun kind wel zo goed als zij denken? Waarschijnlijk niet, ben ik bang. Laat een onafhankelijk iemand nog eens naar je kind kijken, is dan mijn advies.

 

In de gevallen dat een kind toch bovenmatig getalenteerd is, maar zich op een kleine club zonder noemenswaardige opleiding  cq. bekwaam technisch kader bevindt, zijn er een aantal mogelijkheden.

 

De hele goeien zullen er wel uitgepikt worden door de BVO/RJO in de buurt voor een regionale voetbaltraining van de KNVB. Dat is ook meteen het beste wat je kan overkomen, want dat betekent op die leeftijd meestal dat het talentje gedurende bepaalde perioden bij de BVO mag komen trainen en in elk geval nog een tijd op zijn eigen clubje blijft spelen, totdat duidelijk is of hij of zij echt een talent is. In het geval dat inderdaad zo is, dan wordt ie ingelijfd door de BVO/RJO en begint het kind en het gezin aan een avontuur waarbij er talloze spannende momenten zijn in de afvalrace naar de top, maar waar natuurlijk ook veel mooie momenten zijn en er veel geleerd wordt. Daarbij is de begeleiding bij een BVO/RJO meestal wel redelijk tot goed, al laat ook daar de nazorg als een kind onverhoopt de BVO/RJO toch moet verlaten, soms nog te wensen over.

 

Of een kind een paar jaar later, zeg op zijn tiende, nog zo’n groot talent is, is lastig te voorspellen: het is maar zeer de vraag of een kind dat op zijn zevende of achtste ver uitsteekt boven zijn leeftijdgenootjes, dat op zijn negende of tiende nog steeds doet.  Ik schat dat dit in zeker de helft van de gevallen wel zo is, maar bij een aanzienlijk deel hoeft dit niet het geval te zijn, zo zie ik op mijn eigen club.

 

Verandering van club betekent dat een kind wordt weggehaald uit zijn lokale omgeving, niet meer met klasgenootjes voetbalt en vaak een extra belasting doordat er meer reistijd bij komt kijken en ouders moeten gaan halen en brengen. Daarnaast legt het onherroepelijk druk op de schouders van het kind: er worden behoorlijk wat inspanningen gedaan, allemaal omdat Pietje zo goed kan voetballen. De onbewuste boodschap aan Pietje is daarmee: jij moet echt heel goed voetballen! Ziedaar de druk. Maar goed, deze inspanningen worden gedaan en dan blijkt na twee jaar dat het talent van Pietje toch minder groot dan gedacht. Wat nu? Blijven op de nieuwe club en daar langzaam naar de achtergrond verdwijnen of toch maar, op hangende pootjes, terug naar de oude club?

 

In het geval dat niet alleen de ouders, maar ook anderen om het talent heen, het er over eens zijn dat het beter voor het kind zou zijn om naar een andere club te gaan (alleen in het geval er echt sprake is van een club zonder goed technisch kader), dan is het verstandig goed onderzoek te doen naar de nieuwe club: ik adviseer te gaan praten met de diverse clubs in de buurt en de volgende zaken te onderzoeken:  wat is de opleidingsvisie,  is deze gericht op opleiden of op resultaat, wat staat centraal: het individu of het team, hoe zit het met de speeltijd, het spelen op diverse posities, hoe denkt men over vervroegd doorgaan naar een hogere categorie, wie zijn de trainers, wat is hun achtergrond, hoe lang zijn ze al verbonden aan de club, wie zijn voorbeelden van talenten in de club (praat ook eens met hun ouders), welke weg hebben zij afgelegd, hoe zijn deze talenten begeleid, etc.

Indien hier een club van voorkeur uit komt, laat dan het kind een aantal malen meetrainen en pas als het kind er echt plezier in heeft,  het zelf graag wil en de nieuwe club een goed perspectief kan schetsen, ga dan pas over tot een overstap.

 

Ik zou willen aanraden een overstap als uiterste actie te overwegen en ondernemen. Met de talloze voetbal academies die overal in Nederland zijn verschenen, zijn er genoeg mogelijkheden tot aanvullende (techniek) trainingen totdat echt duidelijk is of een kind zodanig getalenteerd is dat een andere club gewenst is. Mits het kind dit zelf graag wil en er veel plezier in heeft, is hier niet zoveel mis mee, sterker nog, op deze leeftijd kunnen kinderen niet genoeg op techniek trainen. Alleen geldt ook hier: Papa en mama betalen voor jou voor extra techniektraining; boodschap: je moet wel goed voetballen. Ofwel, ook hier wordt onbewust druk gecreeerd.

 

Tot slot: betrokken en stimulerende ouders zijn belangrijk, zelfs onontbeerlijk voor getalenteerde pupillen. Echter, het allerbelangrijkste is het dat een kind met zo min mogelijk druk en met zoveel mogelijk plezier blijft voetballen. Zolang ouders dat maar voorop blijven stellen, komt het met de voetballoopbaan van de D - of E pupil waarschijnlijk wel goed.

facebook twitter