Home / Intro / Clubkeuze/loopbaanplanning / Nassir Maachi over voetballen in Zuid-Europa: ‘Als je speelt en belangrijk bent, word je op handen gedragen. Maar als je buiten de boot valt, doen ze er alles aan om je weg te pesten. En dat gaat ver.’
Nassir Maachi over voetballen in Zuid-Europa: ‘Als je speelt en belangrijk bent, word je op handen gedragen. Maar als je buiten de boot valt, doen ze er alles aan om je weg te pesten. En dat gaat ver.’
23 november 2019

Nu hij al even ’werkeloos’ aan de zijlijn staat, biedt dat Nassir Maachi de gelegenheid om terug te kijken op zijn bewogen voetballoopbaan. ,,Dan reflecteer je op je carrière, kijk je er als het ware vanuit de derde persoon naar. En ja, dan kom je toch wel tot de conclusie dat je er meer uit had kunnen halen.’’

 

Gooi en Eemlander

 

Maachi is oprecht een laatbloeier. Hij begint met voetballen bij Huizen en stap later over naar de buren van Zuidvogels, waar hij het zelfs nog tot het eerste schopt. Als behendige linksbuiten valt hij in de smaak bij FC Utrecht, dat hem pas op achttienjarige leeftijd ontdekt. Ruim twee jaar later, op 30 oktober 2005, gunt Foeke Booy hem zijn debuut in de hoofdmacht. In de thuiswedstrijd tegen RBC krijgt hij een basisplaats toebedeeld en hij beschaamt het vertrouwen van zijn trainer niet. Het wordt een droomdebuut: Utrecht wint met 4-1, Maachi scoort twee keer. ,,Dat is alweer zo lang geleden, maar tegelijkertijd voelt het als de dag van gisteren. Echt bizar hoe snel het leven voorbijgaat.’’

 

De jongeling van toen kan dan nog niet bevroeden welke wendingen zijn loopbaan zal krijgen. Zo snel al zijn ster rijst in de Domstad, zo snel valt die ook weer. Mede door blessures belandt hij op het tweede plan en in totaal komt hij in twee seizoenen tot slechts twaalf wedstrijden in de eredivisie. Het FC Dordrecht van Gert Kruys biedt uitkomst en na een goed seizoen in de eerste divisie klopt competitiegenoot SC Cambuur bij hem aan. Ook in Leeuwarden scoort hij erop los en na tweeënhalf jaar maakt hij in januari 2011 de overstap naar FC Zwolle, wat inmiddels weer PEC heet. Na een weifelende start groeit hij in zijn eerste volledige seizoen in de Hanzestad uit tot de smaakmaker. Met zijn achttien goals heeft de topscorer een groot aandeel in de titel en de daarbij behorende promotie naar de eredivisie. ,,We hadden echt een goed elftal, met Art Langeler als coach, Jaap Stam als assistent, spelers als Arne Slot, Diederik Boer en Joey van den Berg en jongens als Mustafa Saymak, Bram van Polen en Darryl Lachman, die daar nu nog altijd spelen. Als je het toch hebt over een moment in mijn carrière waar ik spijt van heb, is het wel dat ik toen de promotie niet meer mee heb gemaakt en ben vertrokken. Ik kreeg een aanbieding voor twee seizoenen, maar we kwamen er financieel niet uit. Ik kon op Cyprus netto verdienen wat ik hier bruto zou krijgen. Ik was jong en ongeduldig. Twee seizoenen later won Zwolle de beker met nog grotendeels hetzelfde elftal. Dat had ik ook mee kunnen maken. Maar ja, dat is achteraf hè. Met de kennis van nu...’’

 

Het perfecte plaatje

Op het moment dat zijn voormalig ploeggenoten op 20 april 2014 de ’dennenappel’ omhoog houden, door Ajax in de Kuip met 5-1 te vernederen, is Maachi tussen wal en schip beland bij het ambitieuze AEK Larnaca, waar Kevin Hofland dan net gestopt is als speler en Jordi Cruijff is opvolgd als technisch directeur. Het begin was ook veelbelovend. Ik speelde me meteen in de basis, scoorde, gaf assists. Maar aan het einde van het seizoen raakte ik geblesseerd aan mijn knie. Ik onderging een ingreep die achteraf helemaal niet bleek te hoeven, en de medische nazorg was dramatisch, waardoor mijn revalidatie veel langer in beslag nam dan nodig. Eenmaal weer fit, was ik overbodig. Hofland was al snel gevlogen, er was een nieuwe trainer en ze hadden me niet meer nodig.’’

 

Het is dan dat Maachi voor het eerst - en zeker niet voor het laatst - ervaart dat ze er in Zuid-Europa andere mores op nahouden. ,,In Nederland proberen clubs je misschien te verhuren of verkopen als je uit de gratie raakt, maar respecteren ze wel gewoon je contract. Dat is in landen als Cyprus, Malta en Griekenland wel anders. Als je speelt en belangrijk bent, word je op handen gedragen. Maar als je buiten de boot valt, doen ze er alles aan om je weg te pesten. En dat gaat ver.’’

 

GPS-tracker

Dat ervaart Maachi nog maar eens bij zijn laatste club, ASIL Lysi, waar hij - na omzwervingen belandde. ,,Ik had al veel meegemaakt. Griekenland was top, ik speelde daar voor volle stadions tegen Olympiakos en AEK Athene. Maar nog voor de winterstop hadden ze al drie trainers versleten. Malta was één grote treurnis. Het eiland is prachtig, maar ik zat bij een club van niks, die speelde in een stadionnetje waarin op een dag acht wedstrijden werden afgewerkt. Het was amateurvoetbal ten top en het ergste was: ik speelde nog niet eens. De trainer die daar zat, mocht me niet. En dan mijn laatste avontuur op Cyprus. Ik was eigenlijk al terug naar Nederland gekomen om een maatschappelijke carrière op te bouwen, maar ik kreeg afgelopen winter een aanbieding die ik niet kon weigeren. Ook al omdat er op dat moment wat privézaken speelde. Ik dacht: ik ga er nog één keer voor. Nou, dat heb ik geweten. ASIL Lysi staat bekend als een nette club, maar na vorig seizoen kwam er een nieuwe technische man waarmee ik in het verleden een keer een akkefietje heb gehad. Hij bracht zijn eigen spelers mee. Die krijgen dan een goed salaris, maar betalen die man elke maand bijvoorbeeld tweeduizend euro uit eigen zak. Nou, doe dat keer acht en je hebt een aardige bijverdienste. Ik heb me in het verleden ook wel eens met zulke praktijken ingelaten. Soms moet je wel. In ieder geval: deze man had de pik op me en ik moest, ondanks een nog doorlopend contract, vertrekken. Lieten ze me om zes uur ’s ochtends rondjes om het veld lopen met zo’n GPS-tracker om. En als je dat niet doet, ontslaan ze je vanwege werkweigering. Zo proberen ze je te breken. Aanvankelijk gaf ik niet toe, maar op een gegeven moment denk je: hier leen ik me toch niet voor? Uiteindelijk is het contract ontbonden en heb ik nog wat geld meegekregen. Zo gaat dat dan.’’

 

Maachi mag zijn profcarrière dan beëindigd hebben, het voetballen vindt hij nog te leuk om te laten. ,,Ik heb zeker nog ambities en wil op zo’n hoog mogelijk amateurniveau blijven spelen. Ik ben speciaal nú naar Nederland gekomen, zodat ik nog een maandje kan meetrainen voordat de transferwindow weer opengaat. Ik ga weer in Huizen wonen en er zitten genoeg grote amateurclubs in de regio. Ze kunnen me altijd bellen.’’

 

facebook twitter